ΚΑΤΑΓΜΑΤΑ ΙΣΧΙΟΥ

Το  95%  των εισαγωγών  για κατάγματα ισχίου αφορά άτομα άνω των 65 ετών. Λόγω της οστεοπόρωσης , οι γυναίκες  έχουν 2-3 φορές περισσότερες πιθανότητες  να πάθουν κάταγμα ισχίου. Το κάταγμα του ισχίου είναι ένας σοβαρός τραυματισμός, με επιπλοκές που μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή. Ο κίνδυνος κατάγματος του ισχίου αυξάνεται με την ηλικία. Ο κίνδυνος αυξάνεται επειδή τα οστά τείνουν να εξασθενίζουν με την ηλικία (οστεοπόρωση). Τα πολλαπλά φάρμακα, η κακή όραση και τα προβλήματα ισορροπίας καθιστούν επίσης τους ηλικιωμένους πιο πιθανό να πέσουν – μία από τις πιο κοινές αιτίες κατάγματος του ισχίου. Ένα κάταγμα ισχίου σχεδόν πάντα απαιτεί χειρουργική επιδιόρθωση ή αντικατάσταση, ακολουθούμενο από φυσιοθεραπεία.

Τα βασικά συμπτώματα ενός κατάγματος ισχίου περιλαμβάνουν:

  • Πόνο στο ισχίο ή στην βουβωνική χώρα.
  • Αδυναμία φόρτισης του τραυματισμένου άκρου.
  • Βράχυνση και έξω στροφή του κάτω άκρου.
  • Μώλωπες και πρήξιμο μέσα και γύρω από την περιοχή του ισχίου.
  • Αδυναμία να σηκωθείτε από πτώση ή να περπατήσετε.

Το κάταγμα ισχίου αποτελεί  έναν πολύ σοβαρό τραυματισμό που πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα με χειρουργική επέμβαση. Με αυτόν τον τρόπο ο ασθενής, που  συνήθως  είναι μεγάλης ηλικίας  και με υποκειμενικά νοσήματα (καρδιά, πνευμονία κ.α.) κινητοποιείται σχεδόν άμεσα και απαλλάσσεται από τις επιπλοκές.

Επομένως, ο ρυθμός καταγμάτων ισχίου αυξάνεται σημαντικά με ορισμένους παράγοντες όπως:

  • Την ηλικία (η οστική πυκνότητα και η μυϊκή μάζα τείνουν να μειώνονται με το πέρασμα των ετών)
  • Το φύλο (τα κατάγματα του ισχίου εμφανίζονται στις γυναίκες περίπου τρεις φορές πιο συχνά από ότι στους άνδρες, καθώς οι γυναίκες χάνουν την οστική πυκνότητα γρηγορότερα από ότι οι άνδρες και λόγω του ότι η εμμηνόπαυση επιταχύνει την οστική απώλεια)
  • Την οστεοπόρωση
  • Άλλες χρόνιες ιατρικές καταστάσεις (θυρεοειδής, εντερικές διαταραχές, νόσος του Πάρκινσον, εγκεφαλικό επεισόδιο, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα και η χαμηλή αρτηριακή πίεση μπορούν επίσης να συμβάλουν στον κίνδυνο πτώσεων)
  • Διατροφικά προβλήματα (η έλλειψη ασβεστίου και βιταμίνης D στη διατροφή σας)
  • Φυσική αδράνεια (η έλλειψη τακτικής άσκησης μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένιση των οστών και των μυών).

Η θεραπεία για κάταγμα ισχίου συνήθως περιλαμβάνει συνδυασμό χειρουργικής επέμβασης, αποκατάστασης και φαρμακευτικής αγωγής. Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης, εξαρτάται από το πού και πόσο σοβαρό είναι το κάταγμα. Μπορεί να πραγματοποιηθεί με τους ακόλουθους τρόπους: 

  • Εσωτερική οστεοσύνθεση-κοχλίωση
  • Ολική αντικατάσταση ισχίου (όλο και περισσότερες μελέτες δείχνουν ότι η ολική αντικατάσταση ισχίου σχετίζεται με καλύτερα και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα)
  • Μερική αντικατάσταση ισχίου ( η οποία επιλέγεται για ασθενείς που έχουν άλλες προβλήματα υγείας)

Η κυριότερη επιπλοκή είναι η θρόμβωση των άκρων που μπορεί να εξελιχθεί σε πνευμονική εμβολή.

Γενικά όσο μεγαλύτερη η ηλικία και πολύπλοκο το κάταγμα ισχίου  πιο  πιθανό να τοποθετηθεί τεχνητό  τμήμα.

Ο στόχος μετά τη χειρουργική επέμβαση είναι να επιταχύνει την ανάρρωση για να σας βοηθήσει να ανακτήσετε την κινητικότητα. Το χρονικό διάστημα που θα χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο εξαρτάται από την κατάσταση και την κινητικότητά σας. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η έγκαιρη χειρουργική επέμβαση και ένα προσαρμοσμένο πρόγραμμα αποκατάστασης που ξεκινά το συντομότερο δυνατό μετά τη χειρουργική επέμβαση μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη ζωή ενός ατόμου.